Michael Arnoldus Slory is geboren op 4 augustus 1935 te Totness in het district Coronie.
Dit kleinste district in Suriname was en is nog steeds bekend vanwege zijn kokospalmen en de verscheidene producten, die uit de kokos worden gewonnen en eveneens de bijenteelt, rijstbouw en varkensstapel. Slory, bezoekt van 1941 – 1947 de Rooms-katholieke Maria school en gaat op 11 jarige leeftijd naar Paramaribo. Een jaar later wordt hij geplaatst bij de fraters,
waar hij onder andere piano leert spelen. Na de St. Paulus school bezocht hij de Algemene Middelbare School (de AMS), waar hij in 1955 als best geslaagde van de A-afdeling was. In 1958 vertrok hij voor een studie Spaans naar Nederland, die hij moest afbreken.
In de jaren 70 hervat hij de studie, maar dit keer in Suriname, waar hij op het Instituut ter Opleiding van Leraren zijn LO en MO-A diploma’s behaalde
Ondertussen schrijft , draagt voor en publiceert hij al jaren zijn gedichten. In maart 1961 verschijnt in eigen beheer de bundel Wakadron (Looptrom), met als ondertitel gedichten aan “Poema gi Loemoemba”. Later dat jaar verschijnt onder de pseudoniem Asjantenoe Sangodare zijn debuutbundel Sarka/Bittere strijd bij de Nederlandse uitgeverij Pegasus. Het gros van Slory’s gedichtenbundel verschijnt in eigen beheer. Hij dicht zowel in het Sranan, Nederlands als in het Spaans. De thema’s in zijn poezie zijn uiteenlopend van nationalisme (internationaal georienteerde politieke poezie), lof op de schoonheid van de zwarte vrouw tot natuur observaties.
Hij heeft ondertussen meer dan 20 gedichtenbundels op zijn naam en is nog steeds actief. Wellicht is hij de meest bekroonde Surinaamse dichter. Hij kreeg voor het gedicht’Koroni Kawina’in 1961 een prijs van het Prins Bernhard fonds. In 1966 de Esso-prijs, in 1974 de Gouverneur Currie-prijs en 1975 de Sticusa-prijs. In 1986 kreeg hij ook de Literatuurprijs van Suriname over de jaren 1983-1985 uitgereikt.
Slory is een dichter die in puur Sranan schrijft en van wie men zegt dat zijn werk zeer moeilijk is te doorgronden. Zijn honderden bladzijden tellende ocuvre is daarvan een getuige. Ondertussen is enkele jaren geleden een filmdocumentaire over hem verschenen en is hij nog steeds onvermoeibaar aan het dichten en draagt op vele plaatsen in Suriname zijn werk voor.